Maak kennis met Marcel, de mascotte van WRT De Roeve.
Sommige dingen plan je. En sommige dingen overkomen je gewoon op een zondagvoormiddag.
Zondag 26 juli zaten we na de rit met de club op het terras op de markt. Het was rommelmarkt, het was druk, en een paar kramen verder lag daar een leeuwtje. Groot, pluizig, met manen waar menig renner jaloers op zou zijn.
Zo'n beest blijft niet lang onopgemerkt aan een tafel vol wielertoeristen. Er werd naar gekeken, er werd wat over gezegd, en dan kwam het: "Wij moeten toch eens een mascotte hebben hé…"
Wat als een grap begon, was een paar minuten later bloedernstig. Pascal stond recht, wandelde naar dat kraam, en kwam terug met de leeuw onder de arm.
En dan moest die natuurlijk nog een naam hebben. Daar hebben we geen twee minuten over gedaan. Eén naam werd genoemd, en iedereen was het unaniem eens:
" Marcel "
Waarom Marcel?
Omdat het allemaal ooit bij hém begon. Marcel De Roeve, de stichter van onze wielerclub, ondertussen zo'n 50 jaar geleden.
Marcel reed in die tijd bij Meubelen De Coninck. Op een dag besliste hij, samen met enkele leden van daar, dat het tijd was voor iets van hemzelf. Een eigen club. En zo geschiedde. Wat toen begon met een handvol renners en veel goesting, rijdt vandaag nog altijd elke zondag uit.
Vijftig jaar later zit zijn naam dus opnieuw mee aan tafel. Een beetje pluizig deze keer, dat wel.
André was er fier mee
De foto zegt genoeg: André De Roeve, de zoon van Marcel, met de leeuw op schoot en een duim in de lucht. Dat mannetje maakte hem direct fier — en terecht. Voor André is het meer dan een knuffel met een naam. Het is een knipoog naar zijn vader, en naar waar het allemaal mee begonnen is.
Dit is nog maar het begin
Marcel is ondertussen officieel clubmascotte. Hij gaat mee op verplaatsing, hij komt mee op de foto, en hij houdt vanaf nu een oogje in het zeil.
Maar hij brengt ook iets anders mee: verhalen. Want die vijftig jaar hebben er heel wat opgeleverd. Over hoe de club is ontstaan, over de eerste ritten, de eerste kampioenschappen, de figuren die iedereen zich nog herinnert en de anekdotes die aan de toog altijd net iets straffer worden.
Met deze post starten we een reeks. Stap voor stap gaan we terug naar de beginjaren van De Roeve — en we schrijven het op, voor het verloren gaat.
Heb je zelf nog foto's, verhalen of herinneringen uit die tijd? Laat het ons weten. Marcel luistert mee. 🦁
